Poradnia zdrowia psychicznego

Zaburzenia lękowe, Zaburzenia nastroju, Zaburzenia nerwicowe, Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, Depresja, schizofrenia, Depresja poporodowa, Zaburzenia afektywne dwubiegunowe, Zaburzenia schizoafektywne, ADHD u dorosłych

Choroba to stan niedoboru

Według zasad medycyny ortomolekularnej choroba to stan niedoboru. Powstaje ona na skutek braku jednej lub kilku substancji odżywczych.

Naukowcy udowodnili istnienie bezpośredniej współzależności pomiędzy niedoborem składników odżywczych takich jak witaminy, minerały, pierwiastki śladowe, aminokwasy czy kwasy tłuszczowe, a rozwojem zagrażających życiu chorobom.

Choroba nigdy nie jest natomiast spowodowana niedoborem substancji farmakologicznych, takich jak środki przeciwbólowe, antydepresanty, statyny, immunosepresanty, antybiotyki czy leki przeciwzapalne.

Niedobór składnika	Nazwa schorzenia	Podanie składnika	Efekt po podaniu
Niedobór Witaminy C	Szkorbut Paradontoza	Podanie witaminy C	Ustąpienie szkorbutu Paradontozy
Niedobór Witaminy B1	Choroba Beri-Beri	Podanie witaminy B1	Ustąpienie choroby Beri-Beri
Niedobór Witaminy B3	Pelagra	Podanie witaminy B3	Ustąpienie objawów pelagry
Niedobór witaminy D	Krzywica	Podanie witaminy D	Ustąpienie objawów krzywicy

Choroby psychiczne to zwykle nieleczona pelagra

Niedobór witaminy B3 wywołuje chorobę o nazwie pelagra. Skóra pelagryków staje się szorstka, z czasem pojawiają się na niej pęcherze i rany.

Wczesnymi objawami neuropsychiatrycznymi pelagry są apatia i łagodna depresja.

Z czasem pojawia się ataksja (zaburzenie wywołane uszkodzeniami mózgu, rdzenia kręgowego lub neuronów objawiające się problemami z utrzymaniem równowagi, niewyraźną mową i brakiem płynności ruchów) oraz neuropatia obwodowa (odczucie mrowienia, kłucia, drętwienia, pogorszenie odbierania bodźców dotykowych oraz temperatury lub kłujący ból). Następnie pojawiają się bóle głowy, splątanie, lęk, dezorientacja, urojenia, niepokój, napięcie i rozdrażnienie.

U wielu pacjentów dochodzi do skrajnej psychozy i otępienia. Nieleczony niedobór witaminy B3 prowadzi niestety do śmierci.

Podanie pacjentowi niewielkich ilości witaminy B3 skutkuje zahamowaniem objawów fizycznych. Niestety te dawki nie są wystarczające aby zahamować rozwój objawów na tle psychicznym takich jak urojenia, psychoza, lęki czy apatia.

Apatia, depresja, schizofrenia

Schorzenia psychiczne takie jak apatia, stany lękowe, depresja, schizofrenia, zaburzenia afektywne dwubiegunowe czy zaburzenia schizoafektywne to choroby oparte na bezpośrednich zależnościach od niedoboru: witaminy B1 (tiamina), witaminy B3 (kwas nikotynowy lub amid kwasu nikotynowego) i witaminy B6 (pirydoksyna).

Skutkuje to rozwojem stanu zapalnego oraz zaburzeniami w produkcji neuroprzekaźników w organizmie chorego.

Obecność tych witamin w odpowiednio wysokich dawkach jest warunkiem koniecznym, aby w organizmie chorego zaistniały normalne zwalczające schorzenie reakcje biochemiczne.

Eliminacja niedoborów czyli głodu komórkowego

Głód komórkowy to krytycznie niski poziom kluczowych substancji odżywczych, z których zbudowany jest twój organizm takich jak witaminy, minerały, aminokwasy, pierwiastki śladowe i kwasy tłuszczowe, bez których nie może prawidłowo funkcjonować.

Głód komórkowy przyspiesza proces starzenia się twojego organizmu i jest jednocześnie pierwotną przyczyną rozwoju wszystkich chorób przewlekłych, w tym zmian nowotworowych, chorób neurodegeneracyjnych takich jak choroba Parkinsona i Alzheimera, zespołu przewlekłego zmęczenia, zaburzeń psychicznych takich jak apatia, stany lękowe czy depresja oraz zaburzeń psychotycznych takich jak schizofrenia, zaburzenia afektywne dwubiegunowe czy zaburzenia schizoafektywne.

Krytyczne dla życia substancje odżywcze

A oto lista substancji odżywczych, których potrzebujesz, aby zwalczyć wyniszczający twój organizm głód komórkowy:

aminokwasy endogenne i egzogenne
wysokie dawki metylosulfonylometanu i kwasu askorbinowego
witaminy rozpuszczalne w tłuszczach: witamina A w postaci retinolu, witamina D3, witamina E oraz witamina K2-MK7
Wszystkie witaminy z grupy B w odpowiednio wysokich dawkach: witamina B1 – tiamina, witamina B2 – ryboflawina, witamina B3 – niacynamid, witamina B4 – cholina, witamina B5 – kwas pantotenowy , witamina B6 – pirydoksyna, witamina B7 – biotyna, witamina B8 – inozytol, witamina B9 – kwas foliowy i metylofolian oraz witamina B12 – metylokobalamina
Magnez, potas, fosfor, krzem
Mikroelementy: chrom, selen, lit, miedź, cynk, molibden, mangan, bor, jod
likopen i antycyjany, kwasy tłuszczowe Omega-3 i Omega-6

Witamina B3 to kluczowy element terapii

Witamina B3 czyli amid kwasu nikotynowego zwany w skrócie niacynamidem przyłącza się do receptora GABA–A w miejscu zwanym receptorem benzodiazepinowym zwiększając jego powinowactwo do kwasu gamma-aminomasłowego GABA, nasilając w ten sposób neurotransmisję hamującą, co powoduje obniżenie nadreaktywności neuronów w strukturach związanych z powstawaniem lęków, niepokojów i depresji, a zlokalizowanych w ciele migdałowatym i hipokampie.

Niacynamid działa jak leki przeciwlękowe i przeciwdepresyjne. Nie jest jednak ligandem receptora benzodiazepinowego, a jego mechanizm jest bardziej złożony. Co najbardziej istotne, nie powoduje żadnych skutków ubocznych w porównaniu z lekami psychotropowymi.

Prawidłowy poziom neuroprzekaźników

Synteza neuroprzekaźników jest elementem koniecznym dla utrzymania doskonałej pamięci, koncentracji, jasności umysłu, zdrowego snu i dobrego nastroju poprzez zapewnienie ciągłej produkcji kluczowych neuroprzekaźników w mózgu takich jak kwas glutaminowy, kwas gamma-aminomasłowy, dopamina, noradrenalina czy serotonina.

Nieprawidłowe stężenia tych kluczowych neuroprzekaźników prowadzą do zaburzeń pamięci i koncentracji, bezsenności, chronicznego zmęczenia, drażliwości, natrętnych myśli i otępienia, ostatecznie przyjmując formę nerwicy lękowej, apatii, schizofrenii (halucynacje, urojenia), psychozy maniakalno-depresyjnej, zaburzeń afektywnych dwubiegunowych (mania, depresja) czy zaburzeń schizoafektywnych (wahania nastroju, mania).

Niski poziom acetylocholiny

Obejście niedoboru acetylocholiny w przypadku braku zdolności organizmu do produkcji enzymu acetylotransferazy cholinowej, potrzebnej do syntezy acetylocholiny poprzez zwiększenie udziału choliny w diecie.

Niedobór acetylocholiny prowadzi do nieprawidłowości przewodnictwa cholinergicznego w hipokampie, co jest jedną z kluczowych przyczyn zaburzeń pamięci, niedoborów uwagi i koncentracji, problemów z uczeniem się nowych rzeczy oraz wahań nastroju.

Niski poziom tego neurotransmitera jest przyczyną chorób neurodegeneracyjnych takich jak: depresja, schizofrenia, choroba afektywna dwubiegunowa, pląsawica Huntingtona, zespół Tourette’a czy choroba Alzheimera. Stosowanie wysokich dawek fosfatydylocholiny może zarówno niwelować objawy chorób psychicznych jak również przeciwdziałać ich rozwojowi w przyszłości.

Niedobór dopaminy

Niedobór dopaminy prowadzi do nerwowości oraz strachu przed otaczającym cię światem. Osoby, u których występuje niski poziom dopaminy często cierpią z powodu uzależnień, silnych lęków oraz obsesji. Niski poziom dopaminy występuje także u pacjentów cierpiących na ADHD.

Dopamina zwana również “cząsteczką motywującą” umożliwia ci ukierunkowanie na cel oraz wytrwałość w dążeniu do celu. Twój mózg skupia się na bodźcach pozytywnych, unikając bodźców negatywnych. Dopamina jest głównym neuroprzekaźnikiem w układzie nagrody w mózgu, w obszarze pola brzusznego nakrywki (area tegmentalis ventralis) nazywanego często jądrem limbicznym śródmózgowia. Najważniejsze w tym obszarze jest jądro półleżące (nucleus accumbens), w którego skład wchodzą tysiące komórek dopaminergicznych. Jeśli aktywność tego obszaru zostanie zablokowana, odczujesz to w postaci utraty zdolności do odczuwania przyjemności, oraz utraty motywacji do podejmowania jakichkolwiek działań.

Dopamina i zaburzenia pamięci

Dopamina odpowiedzialna jest również za właściwe odnajdywanie się w rzeczywistości. Odgrywa ona kluczową rolę w procesach związanych z zapamiętywaniem oraz z nauką nowych rzeczy, równocześnie wspomagając twoją koncentrację i pamięć. To właśnie dzięki dopaminie jesteś w stanie myśleć abstrakcyjnie, wyznaczać sobie cele czy planować długoterminowo.

Dopamina jest niezbędnym neuroprzekaźnikiem w funkcjonowaniu pamięci długotrwałej. Umożliwia ci gromadzenie pojęć i faktów w mózgu oraz ich ponowne wykorzystywanie. Bez dopaminy nie może również funkcjonować twoja pamięć robocza. Dzięki sprawnie działającej pamięci roboczej możesz przerzucać uwagę z jednej czynności na inną oraz wykonywać kilka rzeczy jednocześnie.

Niskie stężenie norepinefryny

Dopamina przekształcana jest w norepinefrynę (noradrenalinę) i epinefrynę (adrenalinę).

Niskie stężenie norepinefryny czyli noradrenaliny aktywnego neurohormonu oraz endogennego neurotransmitera katecholaminowego skutkuje zaburzeniami pamięci i czujności oraz obniżeniem nastroju, co objawia się deficytami pamięci, utratą czujności oraz rozwojem stanów lękowych, apatii, schizofrenii (halucynacje, urojenia), psychozy maniakalno-depresyjnej, zaburzeń afektywnych dwubiegunowych (mania, depresja) czy zaburzeń schizoafektywnych (wahania nastroju, mania). Proces produkcji noradrenaliny wymaga obecności L-fenyloalaniny oraz odpowiedniej ilości kwasu askorbinowego. L-fenyloalanina jako środek nootropowy stabilizuje nastrój, redukuje niepokój i nadpobudliwość.

Nadprodukcja norepinefryny

Nadprodukcja norepinefryny, która może skutkować pojawieniem się natrętnych traumatycznych wspomnień oraz zespołem maniakalnym kontrolowana jest dzięki obecności komórek nerwowych wytwarzających serotoninę, które to oplatają jądro miejsca sinawego w mózgu, w którym produkowana jest noradrenalina.

Czyli regulowanie aktywności noradrenergicznej możliwe jest dzięki mechanizmom serotoninergicznym, ściśle zależnym od odpowiednio wysokich dawek L-tryptofanu i witaminy D3.

Toksyczny adrenochrom w mózgu

Zmniejszenie produkcji toksycznego adrenochromu, który powstaje na skutek oksydacji czyli utlenienia adrenaliny w mózgu. Działanie adrenochromu można porównać do działania LSD.

Adrenochrom jest główną przyczyną rozwoju stanów lękowych, apatii, schizofrenii (halucynacje, urojenia), psychozy maniakalno-depresyjnej, zaburzeń afektywnych dwubiegunowych (mania, depresja) czy zaburzeń schizoafektywnych (wahania nastroju, mania).

Tryptofan – hormon szczęścia

L-tryptofan jest jedynym naturalnym prekursorem serotoniny, zwanej „hormonem szczęścia”. Jeśli poziom tryptofanu jest wystarczająco wysoki, jesteś w dobrym nastroju. Tryptofan zwiększa również twoją odporność na stres, co przekłada się bezpośrednio na obniżenie poziomu kortyzolu we krwi.

Aby L-tryptofan przekształcił się w serotoninę, ulega on reakcji hydroksylacji za pomocą enzymu 5-hydroksylazy tryptofanu, do aminokwasu 5-http. A ten następnie dzięki dekarboksylazie 5-hydroksytryptofanu przekształcany jest w serotoninę.

Niskie stężenie tryptofanu wiąże się z występowaniem zaburzeń psychicznych, w tym stanów lękowych, apatii i depresji.

Tryptofan, melatonina i sen

Uzupełnienie niedoborów L-tryptofanu ułatwia zasypianie, zapobiega częstym wybudzeniom, oraz poprawia jakość i długość snu. To powoduje, że budzisz się wyspany i pełen energii. L-tryptofan jest prekursorem serotoniny, z której w wyniku reakcji acetylacji 5-hydroksytryptaminy powstaje acetylo-5-hydroksytryptamina, aby ostatecznie ulec przemianie do melatoniny.

Melatonina często nazywana „hormonem snu”, syntezowana jest w szyszynce, a następnie wydzielana do krwiobiegu w rytmie okołodobowym. W nocy poziom melatoniny jest wysoki, w dzień natomiast niski. Melatonina mówi twojemu organizmowi, kiedy rozpoczyna się pora snu, a kiedy należy się wybudzić.

Stres i choroby psychiczne

Za każdym razem, kiedy znajdujesz się w stresującej sytuacji, twoje nadnercza natychmiast zaczynają uwalniać kortyzol, zwany hormonem stresu.

Jego zadaniem jest pomóc ci uporać się z trudną sytuacją. Ale jeśli żyjesz w ciągłym napięciu, nieustannie wytwarza się u ciebie ogromna ilość kortyzolu. W rezultacie możesz czuć się tak, jakbyś był cały czas atakowany.

Gdy poziom kortyzolu utrzymuje się na zbyt wysokim poziomie przez zbyt długi okres czasu, ten hormon może wyniszczyć zarówno twoje ciało jak i umysł.

Stres, kortyzol i zabójcza ilość glukozy

Pod wpływem stresu poziom kortyzolu we krwi wzrasta. Twój organizm przygotowuje się do obrony. W tym celu do Twoich mięśni trafia więcej glukozy. I nie byłoby to niebezpieczne, gdyby trwało to przez krótki okres czasu.

Niestety przewlekły nawracający stres powoduje, że do twoich mięśni nieustannie trafia więcej glukozy niż jest to konieczne. A nadmiar glukozy to najkrótsza droga do rozwoju cukrzycy i otyłości.

Kortyzol wyłącza również twój układ odpornościowy. Zaczynasz być bardziej podatny na infekcje, i potrzebujesz dużo więcej czasu, aby je zwalczyć. Nadprodukcja kortyzolu prowadzi również do rozwoju niedoczynności tarczycy, zmian nowotworowych, reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS) czy choroby wieńcowej.

Mózg w panice

Do mięśni przekierowywana jest również glukoza z obszaru mózgu. Pozbawiony glukozy mózg wpada w panikę, pojawiają się problemy z pamięcią długotrwałą. Nie jesteś w stanie myśleć kreatywnie, a małe problemy urastają do rangi nierozwiązywalnych.

Twój mózg dosłownie odmawia współpracy. Pod wpływem kortyzolu zwężają się Twoje naczynia krwionośne, co przyspiesza pracę serca, ale równocześnie prowadzi do wzrostu ciśnienia tętniczego i podwyższonego tętna.

Jeśli taka sytuacja zaczyna mieć charakter ciągły może w konsekwencji doprowadzić do zawału mięśnia sercowego czy udaru niedokrwiennego mózgu.

Stres, kortyzol i sen

Przewlekły nawracający stres ma również ogromny wpływ na pracę twoich mitochondriów. Mitochondria to małe elektrownie, które znajdują się w każdej z Twoich 40 bilionów komórek.

Kortyzol, który uwalnia się pod wpływem stresu jest odpowiedzialny za aktywację enzymu, który spowalnia proces wytwarzania energii w twoich mitochondriach.

Dochodzi wtedy między innymi do zmian w wydzielaniu neurotransmiterów takich jak noradrenalina, adrenalina, dopamina czy serotonina, co z kolei manifestuje się osłabieniem siły mięśniowej, zaburzeniami snu, rozkojarzeniem, problemami z pamięcią, a nawet utratą zmysłów wzroku, węchu czy słuchu.

Stres, kortyzol i odporność

Nadprodukcja kortyzolu i stres wiążą się ze wzrostem potencjału zapalnego i nadmiernym wydzielaniem tlenku azotu. Ma on silnie destrukcyjny wpływ na twoje komórki nerwowe. Wpływa również na zmianę struktury białek, wywołując liczne reakcje autoimmunologiczne.

Jeśli żyjesz w ciągłym napięciu, kortyzol produkuje się u ciebie nieustannie. Zmienia on odpowiedzi układu odpornościowego, hamuje układ trawienny i procesy wzrostu. Kortyzol komunikuje się również z regionami w twoim mózgu, które kontrolują nastrój, motywację i strach.

Długotrwały stres i nieustanna nadprodukcja kortyzolu drastycznie spowalniają proces regeneracji twojego organizmu. Dlatego nie pozwól, aby stres kontrolował twoje życie.

Joga i medytacja

Joga i medytacja to najlepsze antidotum na stres, lęk i niepokój.

Joga jest praktyką umysłu i ciała, która może pomóc Ci wyciszyć zarówno Twoje ciało jak i umysł. Łączy w sobie ćwiczenia fizyczne, kontrolowane oddychanie oraz medytację lub relaksację.

Joga jest wysoce zalecana w leczeniu schorzeń przewlekłych takich jak choroby układu krążenia, choroba zwyrodnieniowa stawów, borelioza, stwardnienie rozsiane, choroby nowotworowe, choroba Alzheimera czy Parkinsona czy chorób na tle psychicznym

W czym pomaga joga

1. Joga pomoże Ci obniżyć poziom stresu, ustabilizować ciśnienie krwi, wyregulować tętno i wzmocnić układ odpornościowy.

2. Joga pomoże Ci zwiększyć poziom energii, przyspieszyć proces regeneracji oraz opóźnić proces starzenia się Twojego organizmu.

3. Joga pomoże Ci pozbyć się lęków, wyciszyć się i osiągnąć wewnętrzny spokój.

Dlaczego joga działa?

Joga wpływa bezpośrednio na bioelektryczną aktywność twojego mózgu. Fale beta, które towarzyszą ci w stanach napięcia, ekscytacji, pobudzenia czy podwyższonej czujności, podczas sesji jogi ustępują miejsca falom alfa, które odpowiadają za twoje odprężenie, rozluźnienie i głęboką relaksację.

Ćwiczenia jogi powodują wzrost nawet o 27% kwasu gamma-aminomasłowego (GABA). Jest on jednym z kluczowych neuroprzekaźników w twoim mózgu. GABA uczestniczy w bardzo wielu procesach poznawczych, takich jak zdolność skupienia uwagi oraz pamięć operacyjna.

Joga, GABA i pamięć ?

Pamięć operacyjna zwana także pamięcią roboczą polega na czasowym przechowywaniu i przetwarzaniu informacji w określonym celu, np. w celu zapamiętania numeru telefonu czy adresu restauracji, w której umówiłeś się z przyjaciółmi. Pamięć robocza umożliwia ci również przeprowadzanie tak złożonych procesów poznawczych jak rozumienie języka, czytanie czy uczenie się.

Kwas gamma-aminomasłowy pełni jeszcze kilka innych ważnych funkcji. Obniża on napięcie, działa relaksująco, przeciwlękowo, umożliwia Ci zdrowy i głęboki sen. GABA stabilizuje Twoje ciśnienie krwi oraz zmniejsza ryzyko wystąpienia bolesnych skurczów mięśni.

Bądź aktywny

Umiarkowana aktywność fizyczna poprawia krążenie krwi, w wyniku czego komórki Twojego organizmu otrzymują cenny tlen, który jest niezbędny w procesie detoksykacji, a także podczas wykonywania wszystkich krytycznych procesów w organizmie. Aktywność fizyczna pozwala również na wytwarzanie substancji, których nie można wyprodukować w żaden inny sposób.

Aktywność fizyczna powinna być czymś przyjemnym. Nie chodzi tu zdecydowanie o torturowanie się godzinami na siłowni czy bieganie w maratonach.

Jazda na rowerze, długi spacer po parku, pływanie, joga czy lekcja Tanga z pewnością poprawią Twoją kondycję. Wybierz więc coś, co lubisz; coś, co naprawdę sprawia Ci radość.

Kilka podstawowych zaleceń dietetycznych:

Śniadanie: jedz owsiankę każdego dnia, użyj kaszy jaglanej i płatków orkiszowych, dodaj banana i jabłko. Owsiankę gotuj na wodzie, nie używaj mleka.

Chleb: wybieraj pieczywo razowe, unikaj białego chleba i bułek z supermarketów.

Do smarowania: używaj tylko naturalnego masła 82-83%, nie jedz margaryny pod żadną postacią.

Jajka: jedz 2-4 jajka dziennie, wybieraj jaja tylko z wolnego wybiegu, gotuj je nie dłużej niż 5 minut.

Mleko: nie pij mleka pasteryzowanego, szczególnie mleka UHT; możesz jednak pić mleko świeże jak i zsiadłe, które nie zostało uprzednio poddane procesowi pasteryzacji.

Błonnik: otręby owsiane, warzywa strączkowe, grube kasze, jabłka, gruszki, banany, morele, awokado, brokuły, kapusta, marchew, nasiona słonecznika czy siemienia lnianego to produkty bogate w błonnik.

Bakterie probiotyczne: domowej produkcji kapusta kiszona czy ogórki, naturalne jogurty, kefiry, zsiadłe mleko czy maślanka na bazie niepasteryzowanego mleka to doskonałe źródła dobrych bakterii.

Zupy: możesz jeść je codziennie; nie gotuj ich jednak na mięsie czy kościach; gotuj na włoszczyźnie i maśle klarowanym, dodaj kaszę lub soczewicę, rośliny strączkowe, świeży koperek i pietruszkę.

Rośliny strączkowe: fasola, groszek, bób, ciecierzyca czy soczewica są doskonałe do zup, past i pasztetów warzywnych. Rośliny strączkowe są źródłem kluczowych aminokwasów, powinny być spożywane codziennie.

Kasze: kasza jaglana, jęczmienna, orkiszowa, gryczana; używaj do zup, jako dodatek do sosów zamiast ziemniaków czy makaronu.

Pomidory: surowe, a także w postaci soków, sosów i przecierów są doskonałym źródłem likopenu, który doskonale chroni Twój organizm przed wolnymi rodnikami.

Mięso: zrezygnuj lub przynajmniej ogranicz spożycie drobiu, wieprzowiny i wołowiny.

Ryby: jedz ryby 3-4 razy w tygodniu, wybieraj świeże ryby morskie. Sałatka śledziowa z jabłkiem, cebulą i ogórkiem kiszonym z dodatkiem kwaśnej śmietany z pieczonymi ziemniakami to doskonałe źródło witamin, minerałów, aminokwasów i kwasów tłuszczowych.

Smażenie: używaj tylko masła klarowanego (ghee). Oleje z pierwszego tłoczenia to doskonały dodatek do sałatek i past, niestety nie nadaje się do smażenia.

Cukier: do słodzenia używaj naturalnego miodu lub brązowego cukru, nie unikaj rafinowanego cukru białego.

Sól: do przyprawiania potraw, stosuj sól kłodawską lub himalajską, nie używaj oczyszczanej białej soli.

Ocet: używaj niefiltrowanego, niepasteryzowanego octu jabłkowego, nie używaj octu spirytusowego.